In Wyrok sądu

Powódka domaga się kwoty 236.000 zł, Sąd Okręgowy zasądził kwotę 76.000, Sąd Apelacyjny wyrok podtrzymał

W przepisie art. 445 § 1 k.c. ustawodawca wskazał, że suma pieniężna przyznana tytułem zadośćuczynienia ma być odpowiednia, nie precyzując jednak zasad ustalania jej wysokości.
Nie ulega wątpliwości w kontekście kompensacyjnego charakteru zadośćuczynienia, że o wysokości tej każdorazowo decydować będzie rozmiar krzywdy doznanej przez poszkodowanego. Niedający się wymierzyć ściśle charakter krzywdy sprawia, że ustalenie jej rozmiaru, a tym samym i wysokości zadośćuczynienia, zależy od oceny sądu, która powinna uwzględniać całokształt okoliczności. Przykładowo wymienić należy tu wiek rozmiar doznanych cierpień fizycznych i psychicznych, wiek poszkodowanego, trwałość następstw
zdarzenia czy postawę sprawcy szkody. Ocenny charakter krzywdy sprawia także, że skuteczne powołanie się na naruszenie art. 445 § 1 k.c. wymaga wykazania, iż przyznane zadośćuczynienie jest rażąco nieadekwatne tudzież sąd nie wziął pod uwagę wszystkich czynników wpływających na rozmiar krzywdy


Treść orzeczenia na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości

U powódki w związku z wypadkiem stwierdzono chorobę zwyrodnieniową stawów kolanowych i przewlekły zespół bólowy ręki. Powódka w związku z wypadkiem wymagała opieki osób trzecich. Następstwa uszkodzeń ciała skutkują ograniczeniem ruchu w zakresie sportu, nie powinna wykonywać pracy związanej z długotrwałym staniem, chodzeniem, dźwiganiem, noszeniem

Recommended Posts